clock Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017 | 8:19:03 μμ

Γεωργαντά: Η Ευρώπη θα αλλάξει ή θα διαλυθεί

ΑΘΗΝΑ 12/05/2014

"Η ΕΕ ή θα αλλάξει όπως θέλουμε οι Ευρωπαίοι πολίτες ή θα διαλυθεί και θα επανέλθει στην μορφή της Οικονομικής Κοινότητας", αναφέρει η υποψήφια ευρωβουλευτής με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, Ζωή Γεωργαντά, η οποία κρίνει πως οι κάλπες θα στείλουν έντονο μήνυμα ευρωσκεπτικισμού.

- Στη συζήτηση περί "ευρώ ή δραχμής" που γίνεται στην Ελλάδα, που τοποθετούνται οι ΑΝΕΛ;

Κατ’ αρχήν σοβαρή συζήτηση περί ευρώ ή δραχμής δεν γίνεται στην Ελλάδα, τουλάχιστον σε δημόσιο επίπεδο, και σ’ αυτό είναι υπεύθυνα τα καθεστωτικά ΜΜΕ που καταπνίγουν κάθε μορφή τέτοιας ή παρόμοιας πρωτοβουλίας.

Οι ΑΝΕΛ λένε μέσα στο ευρώ, το οποίο όμως δεν είναι πανάκεια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ευρώ ήταν εθνικά εγκληματική επιλογή της κυβέρνησης Σημίτη δεδομένων των Ελληνικών οικονομικών συνθηκών.

Ο κ. Στουρνάρας δίδασκε στους φοιτητές του ότι το ευρώ ήταν θανατική καταδίκη της Ελλάδας, αλλά άλλα δίδασκε, και άλλα έπραττε.

Η Ελληνική οικονομία απέχει έτη φωτός από τις οικονομίες των ισχυρών της Ευρώπης και ιδιαίτερα σήμερα, μετά από την καταστροφή της οικονομικής μας βάσης, το ευρώ είναι υπερβολικά υπερτιμημένο για εμάς καθιστώντας τα λιγοστά προϊόντα που εξάγουμε πλήρως μη ανταγωνιστικά, καθόσον επιπλέον τα προϊόντα μας δεν περιέχουν καινοτομία για να δικαιολογείται η υψηλή τιμή τους.

Το εθνικό νόμισμα και ο εθνικός έλεγχος της Τράπεζας Ελλάδος συνδέονται και εξασφαλίζουν από κοινού την διαμόρφωση έξυπνων μακρο-οικονομικών πολιτικών για να μπορέσουμε να ελέγξουμε κρίσιμους τομείς της οικονομίας μας, αλλά και για να διαμορφώσουμε τέτοια χαλαρή νομισματική πολιτική που να ευνοηθεί η ανάκαμψη.

Θα πρέπει να αναπτυχθεί σοβαρός δημόσιος διάλογος για το ευρώ ή δραχμή και στη συνέχεια να γίνει δημοψήφισμα.

Το ζήτημα αυτό, τώρα, μετά την οικονομική καταστροφή που έχουμε υποστεί, απαιτεί τη λαϊκή συναίνεση, διαφορετικά, δεν θα υπάρξει οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη εις τον αιώνα, εκτός βέβαια και αν εξαφανιστούμε ως Έλληνες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Θα επιτρέψουμε όμως αυτό να συμβεί;

- Οι προβλέψεις λένε πως οι ευρωπαϊκές κάλπες θα στείλουν μήνυμα ευρωσκεπτικισμού. Ποιος πρέπει να το "παραλάβει" και πως πρέπει να το αντιμετωπίσει;

Είναι βέβαιο ότι οι ευρωεκλογές θα καταλήξουν σε διαφοροποίηση της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπέρ των ευρωσκεπτικιστών.

Το μήνυμα αυτό δεν νομίζω ότι θα συγκινήσει αυτούς που διαφεντεύουν τα ευρωπαϊκά ζητήματα και μάλιστα με τελείως αντιδημοκρατικό τρόπο.

Θα πρέπει οι Ευρωβουλευτές από διαφορετικές χώρες να ενωθούν στην βάση συγκεκριμένων θέσεων και να απαιτήσουμε την αλλαγή ή κατάργηση πολλών Συνθηκών, την εφαρμογή όσων Συνθηκών παραβιάζονται.

Αυτό έχει γίνει στην Ελληνική περίπτωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αλλοίωση των στοιχείων, την εξασφάλιση της προστασίας των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, την καταβολή αποζημιώσεων, την τιμωρία παρανομούντων ιθυνόντων, την εφαρμογή στην πράξη της διαφάνειας των διαδικασιών και των προϋπολογισμών, του δημοκρατικού ελέγχου των οργάνων της ΕΕ, την κατάργηση των προνομίων και της εν κρυπτώ ασυδοσίας της Κομισιόν, την κατάργηση ομοσπονδοποιήσεων επιβολής του νόμου του ισχυρού, την κατάργηση των επιδοτήσεων των τραπεζών και την ενίσχυση του ανταγωνισμού τους.

Η ΕΕ ή θα αλλάξει όπως θέλουμε οι Ευρωπαίοι πολίτες, ή θα διαλυθεί και θα επανέλθει στην μορφή της Οικονομικής Κοινότητας.

Προσωπικά, αναμένω την δημιουργία ευρωσκεπτικιστικής κίνησης μέσα στην Ευρωβουλή, ενός είδους κοινού μετώπου όπου θα συζητηθούν και συμφωνηθούν συγκεκριμένες αρχές.

-Οι ΑΝΕΛ τοποθετούνται μεταξύ των ευρωσκεπτικιστών;

Ναι, αν θεωρήσουμε τον ευρωσκεπτικισμό υπό την ευρεία του έννοια, δηλαδή ως αντίδραση κατά της εξασθένησης ή κατάργησης των εθνών-κρατών, κατά των αντιδημοκρατικών διαδικασιών και της έλλειψης λογοδοσίας που υπάρχουν σήμερα στα όργανα της ΕΕ, κατά της γραφειοκρατίας, κατά συγκεκριμένων πολιτικών που θίγουν τα συμφέροντα των πιο αδύναμων χωρών.

- Συμμερίζεστε την κυβερνητική ευφορία βάσει των νέων δεδομένων (πλεόνασμα, έξοδος στις αγορές, οριακή ανάσχεση της ύφεσης και της ανεργίας);

Ασφαλώς όχι. Κατ’ αρχήν, δεν υπάρχουν πλεονάσματα. Το διατυμπανιζόμενο πρωτογενές πλεόνασμα των 3,4 δισ ευρώ κατά τους κ.κ. Σαμαρά και Σταϊκούρα, και 1,5 δισ. ευρώ κατά την Τρόικα, δεν είναι παρά ένα μεγαλοπρεπές πρωτογενές έλλειμμα 16 δισ. ευρώ κατά την Eurostat.

Στις 23 Απριλίου η Eurostat ανάρτησε στην ιστοσελίδα της τους πίνακες για το δημόσιο χρέος και έλλειμμα των χωρών της ΕΕ μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Μπορείτε να βρείτε τους πίνακες στο site http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/excessive_deficit/edp_notification_tables, όπου στον μήνα April 2014, EL είναι ο συμβολισμός για την Ελλάδα.

Επισυνάπτω μέρος του πίνακα 1, όπου φαίνεται το δημοσιονομικό αποτέλεσμα για το 2013.



Ο επίσημος ορισμός του πρωτογενούς αποτελέσματος, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ΕΣΑ95 Συνθήκη Μάαστριχτ, είναι ότι από το συνολικό δημόσιο έλλειμμα/πλεόνασμα αφαιρούμε τους τόκους του δημοσίου χρέους ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. Στον πίνακα 1 της Eurostat οι τόκοι είναι 7,222 δισ. ευρώ (κονδύλι EDP D.41 προς το τέλος του πίνακα).

Συνεπώς, το πρωτογενές αποτέλεσμα είναι 23,109-7,222=15,887 δισ. ευρώ. Τόσο απλό!

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι από το συνολικό έλλειμμα, 23,109 δισ. ευρώ αφαιρεί όχι μόνον τους τόκους, αλλά και την τραπεζική στήριξη που είναι 19,102 δισ. ευρώ, και έτσι φθάνει στο πρωτογενές πλεόνασμα 3,2 δισ. ευρώ. Καταπληκτικό!

Με την λογική αυτή θα μπορούσε η κυβέρνηση να αφαιρέσει ό,τι υπάρχει στο σκέλος των δαπανών και να φθάσει σε ακόμα μεγαλύτερο πλεόνασμα, αυτό όμως θα ήταν μόνο θεωρητικό γιατί στην πράξη τα ταμεία είναι σε βαθύ κόκκινο.

Ο καθένας μας καταλαβαίνει ότι η κυβέρνηση απλά ρίχνει ένα ακόμα προεκλογικό πυροτέχνημα για να μαζέψει ψήφους.

Ο σοβαρός διεθνής Τύπος μιλάει ειρωνικά για «μαθηματικό θαύμα», «δημιουργική λογιστική», Greek statistics, πολιτική απάτη, κ.ο.κ.

Σχετικά με την έξοδο στις αγορές, και αυτή εμπίπτει στο ίδιο προεκλογικό απατηλό πλαίσιο που έχει επιλέξει να κινείται η κυβέρνηση Σαμαρά. Η «έξοδος» στις αγορές μας επιβάρυνε με αχρείαστα δανεικά και με υψηλότερο επιτόκιο από αυτό που πληρώναμε στην Μνημονιακή «βοήθεια».

Η «έξοδος» μας στοίχισε τουλάχιστον 4,95% ενώ πληρώναμε 2% στους επίσημους δανειστές. Σημειώνεται ότι η Πορτογαλία βγήκε στις αγορές με 2,65% και η Ισπανία με 1,75%.

Η δε «έξοδος» δεν ήταν αποτέλεσμα μιας δήθεν διαβλεπόμενης από τις αγορές ανάκαμψης της οικονομίας μας, αλλά το κυνήγι κέρδους των διεθνών δανειστών και κερδοσκόπων (βλ. http://zoe-georganta.co.uk, Ευρωεκλογές, Μπάι-μπάι Κασσάνδρα… Hello Σαμαρά!).

Η ύφεση τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν -3,9% το 2010, -6,1% το 2011, -7,3% το 2012 και -6,0% το 2013.

Σωρρευτικά, από το 2010 μέχρι το 2013, η ύφεση ήταν 21%, ή σχεδόν το ¼ της εγχώριας παραγωγής καταστράφηκε τα τελευταία 4 χρόνια.

Διεθνείς Οργανισμοί όπως ο ΟΗΕ και ο ΟΟΣΑ προβλέπουν για το 2014 οριακή ανάσχεση της ύφεσης γύρω στο -1% και μικρή μεγέθυνση, 1.3% περίπου, για το 2015.

Όμως οι προβλέψεις αυτές βασίζονται στις υποθέσεις ότι η πολιτική λιτότητας θα μετριαστεί, η εμπιστοσύνη στην Ελληνική οικονομία θα ενισχυθεί, οι επιχειρήσεις θα χρηματοδοτηθούν με ευνοϊκούς όρους και θα επιτευχθούν οι απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές.

Η άποψή μου είναι ότι οι υποθέσεις αυτές δεν θα υλοποιηθούν όπως δεν υλοποιήθηκαν παρόμοιες υποθέσεις των διεθνών Οργανισμών στο παρελθόν.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η οικονομία έχει πάρει ιλιγγιώδη φθίνουσα πορεία κάτω από τα υπέρογκα χρέη που φορτώθηκε, και σε συνδυασμό, (1) με την πτώση της εσωτερικής ζήτησης και των εξαγωγών, (2) την αυξανόμενη ανεργία, 27,6% τον Φεβρουάριο 2014, 26,8% τον Ιανουάριο 2014, και 1,363 εκ. ανέργους ενώ η μακροχρόνια ανεργία είναι 72% σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, και (3) την συνέχιση της λιτότητας, η ύφεση θα συνεχιστεί στο άμεσο και απώτερο μέλλον.

Για να πεις ότι έχεις ανάκαμψη πρέπει να έχεις κάποιες ενδείξεις, όπως είναι το πόσες νέες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί και πόσο μειώθηκε ο αρνητικός πληθωρισμός.

Τέτοια μηνύματα δυστυχώς δεν υπάρχουν για την χώρα μας.

Θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι πολιτικής υφής και μόνον η πολιτική αλλαγή θα μπορέσει να επιφέρει την αλλαγή του οικονομικού μοντέλου, από το σημερινό μοντέλο συνεχούς ύφεσης και χρεοσυσσώρευσης σε ένα μοντέλο ανάπτυξης όπου όλες οι προϋποθέσεις για την ανάκαμψη θα βρίσκονται εκεί.

- Τί νέο θέλουν να θέσουν οι ΑΝΕΛ στην ατζέντα της ΕΕ; Με ποιες ευρωπαϊκές δυνάμεις μπορούν να διαμορφώσουν συμμαχίες;

Οι ΑΝΕΛ θέλουν να κτυπήσουν την εξασθένηση των εθνών-κρατών, το χάσμα δημοκρατίας που υπάρχει στα όργανα της ΕΕ, να στηρίξουν την δημοκρατική λογοδοσία όλων, την κατάργηση ή τροποποίηση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών που αδικούν συγκεκριμένες χώρες όπως είναι το Δουβλίνο ΙΙ, την κατάργηση των ΕΟΖ (ειδικών οικονομικών ζωνών) όπου αντικαθίσταται ο εθνικός έλεγχος με διεθνή επί έμψυχων και άψυχων οντοτήτων, να κτυπήσουν την ισοπέδωση των εθνικών πολιτιστικών και πολιτισμικών διαφορών των λαών της Ευρώπης.

Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις με τις οποίες οι ΑΝΕΛ θα διαμορφώσουν συμμαχίες δεν είναι ακόμα ευκρινείς. Οι δυνατότητες θα διερευνηθούν στα πλαίσια της νέας σύνθεσης της Ευρωβουλής.

Η προσωπική μου συμβολή επικεντρώνεται στο να ακουστεί στην Ευρώπη η φωνή των συμπατριωτών μου που έχουν στερηθεί φωνής ακόμα και στην πατρίδα μας.

Ασφαλώς, μεταξύ των προτεραιοτήτων μου είναι η απόδειξη της ηθικής αυτουργίας της Eurostat και της Κομισιόν για την τεχνητή διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος του 2009 που σκλάβωσε την πατρίδα μας σε όλα τα επίπεδα, η τιμωρία των ενόχων, και η απαίτηση πλήρους αποζημίωσης του Ελληνικού δημοσίου σύμφωνα με την Συνθήκη για την Λειτουργία της ΕΕ.

- Θεωρείτε επικίνδυνη την ενίσχυση των ακροδεξιών δυνάμεων σε Ελλάδα και Ευρώπη;

Κατ’ αρχήν τάσσομαι κατά της θεωρίας Σαμαρά-Βενιζέλου περί των δύο άκρων που μόνο τα ψηφοθηρικά τους συμφέροντα υπηρετούν.

Αν οι ακροδεξιοί ορίζονται ως οι Χιτλερικοί φασίστες, τότε ασφαλώς θεωρώ την ενίσχυσή τους, όχι επικίνδυνη, αλλά ότι θα έπρεπε να μας βάλει σε σκέψη για να εντοπίσουμε τους υπεύθυνους που δεν είναι άλλοι από τους κυβερνώντες με την απάνθρωπη αναλγησία των πολιτικών τους.



Ποια είναι η Ζωή Γεωργαντά

Η Ζωή Γεωργαντά γεννήθηκε στην Αθήνα, μένει στην Θεσσαλονίκη και περιπτωσιακά στο Λονδίνο.

Κατάγεται από την Αθήνα ως προς τον πατέρα της και από την Βάχλια Γορτυνίας ως προς την μητέρα της.

Πήρε το πρώτο πτυχίο της από την ΑΣΟΕΕ, νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με υποτροφία από το ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών) απόκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα Μasters στην Οικονομική Στατιστική και Διδακτορικό Τίτλο Ph.D. στην Εφαρμοσμένη Οικονομετρία από το Πανεπιστήμιο του Leeds της Αγγλίας.

Εργάστηκε στο ΚΕΠΕ από το 1974 μέχρι το 1990, μετά από Πανελλήνιες εξετάσεις, στην αρχή ως Βοηθός Ερευνών και στην συνέχεια ως Επιστημονική Ερευνήτρια.

Πριν διοριστεί στο ΚΕΠΕ, εργάστηκε ως πωλήτρια στο κατάστημα Μινιόν, τρία χρόνια στην ΔΕΗ, Λογιστήριο, μετά από Πανελλήνιες εξετάσεις, και ως Καθηγήτρια Αγγλικών στα Φροντιστήρια ΟΜΗΡΟΣ.

Εκλέχτηκε ως Επίκουρη Καθηγήτρια το 1990 στην έδρα της Οικονομετρίας και στην συνέχεια εξελίχτηκε σε Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Τον Αύγουστο 2010 διορίστηκε Μέλος του 7-μελούς ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνικής Στατιστικής Αρχής) μετά από έγκριση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων αφού επιλέχτηκε από το τότε Υπουργείο Οικονομικών ως υποψήφια μέσω της διαδικασίας opengov.

Στην συνέχεια, κατήγγειλε δημοσίως τεχνητή διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της Ελλάδος και η υπόθεση διερευνήθηκε διεξοδικά από το ΣΔΟΕ καταλήγοντας σε πόρισμα δίωξης του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ σε βαθμό κακουργήματος κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Πριν την εκλογή της στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, η Ζωή Γεωργαντά δίδαξε στα ΤΕΙ Πειραιά, στην Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, στο Πανεπιστήμιο του Leeds της Αγγλίας και στο Πανεπιστήμιο Harvard των ΗΠΑ.

Έχει διατελέσει ερευνήτρια και scholar στο Πανεπιστήμιο Cambridge της Αγγλίας, στον ΟΟΣΑ (Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των ΗΠΑ καθώς και στο ΝΒΕR (Εθνικό Κέντρο Οικονομικών Ερευνών) των ΗΠΑ επί σειρά ετών.

Επίσης, έχει διατελέσει Σύμβουλος στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στον ΣΒΒΕ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας), στην ανεξάρτητη εταιρεία Συμβούλων Cambridge Econometrics στην Αγγλία, και παλαιότερα στο Υφυπουργείο Νέας Γενιάς.

Έχει διεξαγάγει εμπειρική έρευνα ως Project Manager σε θέματα μέτρησης του εισοδήματος και της παραγωγικότητας, θέματα βιομηχανίας και ανταγωνιστικότητας, καινοτομίας, τεχνολογίας και ψηφιακής οικονομίας στην Ελλάδα, στην ΕΕ και στις ΗΠΑ.

Έχει επίσης συμμετάσχει ως Εισηγήτρια σε δεκάδες επιστημονικά Συνέδρια και Φόρουμ. Έχει συγγράψει πολλά επιστημονικά άρθρα, βιβλία και μελέτες. 



Συνέντευξη: Ντίνα Μιχαλοπούλου



Σχετικά Videos