Λένε πως η περιπτωσιολογία αδικεί την ολοκληρωμένη περιγραφή μιας κατάστασης. Όμως αυτός ο κανόνας δεν ισχύει για τη χώρα μας. Γιατί σε αυτή τη χώρα κάθε ομάδα, μικρή η μεγάλη, επιστημονική, επαγγελματική ή κοινωνική έχει καταστεί και μια ξεχωριστή περίπτωση, καθώς επισείοντας το πολιτικό κόστος καθιστούσε περίπου μονόδρομο την ικανοποίηση, εξωφρενικών –πολλές φορές- αιτημάτων. Υπήρχε η κατά περίπτωση πολιτική... Και τώρα, που αυτή ακριβώς η νοοτροπία μας οδήγησε στην καταστροφή, δεν προλαβαίνουμε να καταγράφουμε περιπτώσεις κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος. Τώρα, ο Γενικός Επίτροπος Επικρατείας ζητεί έλεγχο στα μισθολογικά των golden boys στο δημόσιο, τώρα μάθαμε για διευθυντές στο δημόσιο με ταυτόχρονη θητεία και στον ιδιωτικό τομέα, τώρα ακούμε για βασιλόπιτες «αξίας» 140.000 ευρώ και άλλων, ων ουκ έστι αριθμός, περιπτώσεων… Κάθε περίπτωση και καημός… Ι.Στ.