Εμείς να ευχηθούμε ευτυχές το 2011, πόσο όμως ευτυχισμένο μπορεί να είναι όταν ξεκινά με εξαντλητικές αυξήσεις και με την αγωνία να λάβουμε την επόμενη δόση από τους δανειστές μας; Περιθώρια για άλλες περικοπές μισθών και αύξηση των φόρων δεν υπάρχουν κι αλίμονο αν δεν αναζητηθούν από αλλού έσοδα. Έτσι γενικά και αόριστα δεν μπορούμε πλέον να ακούμε για ανάπτυξη, χρειάζονται βήματα, ακόμα κι αν είναι μικρά, γιατί χωρίς αυτά, ούτε καν στην «πολιτική» διευθέτηση των οικονομικών μας δεν θα μπορούμε να ελπίζουμε… Κάποτε τελειώνουν και τα δανεικά. Ι.Στ.