clock Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017 | 10:35:16 πμ

"Δαγκώνει" το νέο βιβλίο του Μαραγκόπουλου

ΑΘΗΝΑ 22/07/2014

Πότε σβήνει μια πατρίδα ιδεών; Είναι ο Έλληνας εαυτός μας ο χειρότερός μας εχθρός; Είναι η ελληνική κοινωνία μια απαίδευτη κοινωνία; Πότε και γιατί σωπαίνουν οι διανοούμενοι; Γιατί ο Έλληνας γονιός δεν αγαπάει τα παιδιά του;

Γιατί η νεοελληνική πεζογραφία θυμίζει άβγαλτη πόρνη; Γιατί κάποιοι διαβάζουν τον κόσμο με τα μάτια της Μπάρμπι; Γιατί η πλατεία των αγανακτισμένων θύμιζε ντιβάνι ψυχανάλυσης;

Αυτά και άλλα τόσα ερωτήματα – θέσεις, αναλύει στο βιβλίο του «Πεδία μάχης» ο Άρης Μαραγκόπουλος που κυκλοφόρησε πρόσφατα από της εκδόσεις Τόπος.

Πρόκειται για μια ανατομία της κοινωνικής και πολιτιστικής Ελλάδας και μία δοκιμιακή χαρακτηρολογία του σημερινού Έλληνα της κρίσης, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από τον Έλληνα της ευμάρειας.

Είναι γραπτά που προσφέρονται για αναστοχασμό καθώς, γραμμένα τα τελευταία 15 χρόνια σε έντυπα και στο διαδίκτυο, αποτελούν – κατά τον συγγραφέα - «χρονικό μιας εν προόδω παρακμής». Που ξεκινάει από τους «μανδαρίνους του Φόβου» για να φθάσει στους «Αγανακτισμένους Ευρωαμερικάνους».

Από τα πλέον κριτικά άρθρα είναι αυτό για τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. «Η κατάρρευση του πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού, οι παντός είδους εθνικισμοί και λαϊκισμοί που αναπτύσσονται στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, η πλήρης ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και η σαρωτική επέλαση της παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας, που διασχίζει τα ελληνικά σύνορα, όπως σε όλο τον κόσμο, με αμερικανικά διαπιστευτήρια και γιαπωνέζικα μηχανήματα, ανέτρεψαν εκ βάθρων τα παγιωμένα και «ασφαλή» πολιτικά ιδεολογήματα (αριστερά και δεξιά), μέσα από τα οποία ο Έλληνας πολίτης και αναγνώστης αντιλαμβανόταν έως τότε τον κόσμο», τονίζει ο πεζογράφος- δοκιμιογράφος.

Και συνεχίζει : «Στο πλαίσιο αυτής της συγκυρίας, η γερασμένη αναζήτηση στη λογοτεχνία ιδεολογημάτων όπως εκείνου της ελληνικότητας ή του «λαϊκού στοιχείου» υποχώρησε (…).

«Απελευθερωμένη» πλέον, σαν καταπιεσμένη καλόγρια που εγκατέλειψε το μοναχικό σχήμα και έγινε αυτομάτως πόρνη, η νεοελληνική λογοτεχνία του ογδόντα και ενενήντα, σε ένα μεγάλο της ποσοστό, αναγόρευσε σε λογοτεχνία το ατομικό περιστατικό, το κουτσομπολιό, το αστείο της παρέας, το ροζ ειδύλλιο, τις ιστοριούλες τύπου Άρλεκιν, τα τραπουλόχαρτα της Σμύρνης και τα κερατώματα του Ιούδα. Μ’ αυτόν τον τρόπο η νεοελληνική λογοτεχνία των τελευταίων δεκαετιών ανακάλυψε τη δική της Αμερική από την αρχή, ανακάλυψε το θρίλερ, το αστυνομικό βιβλίο, το ροζ έγκλημα, το πορνό, τη λαϊκή λογοτεχνία που διαβάζεται στο μετρό, το pulp fiction κ.λπ. – όλα αυτά στα τέλη του εικοστού αιώνα κι ενώ στον πλανήτη αλλά και εδώ, σ’ αυτή τη χώρα, συνέβαιναν σοβαρότατες πολιτισμικές αλλαγές!».

Μαστιγωτής για τους ψηφιακούς γονείς: «Ο γονιός που ισχυρίζεται ότι αγαπάει τα παιδιά του κατά κανόνα τα φορτώνει με φέτες αγορασμένες στοργής: νέα ρούχα, νέα παιχνίδια, νέα γκάτζετ, νέο κινητό, κι άλλο χαρτζιλίκι, κι άλλα ιδιαίτερα και φροντιστήρια και «δημιουργικές απασχολήσεις» κ.λπ. Ο Έλληνας γονιός που ισχυρίζεται ότι αγαπάει τα παιδιά του επειδή πληρώνει γι’ αυτά δεν ξέρει τι σημαίνει αγάπη».

Οι «αμεσοδημοκρατικές» εκδηλώσεις του κινήματος των αγανακτισμένων δεν τον συνεπήραν. Αντιθέτως: «Το γεγονός της πλατείας δεν ταράζει συνειδήσεις, δεν αλλάζει συνειδήσεις, δεν διαμορφώνει νέα σκέψη. Η πλατεία είναι ένας τεράστιος καναπές. Στον οποίο κάθονται ως ψυχαναλυόμενοι οι πάντες. Αυτό δημιουργεί μια ψευδαίσθηση συμμετοχής, μια ψευδαίσθηση αλληλεγγύης, μια ψευδαίσθηση πραγματικών ζυμώσεων».

Αμείλικτος κατά του μικροαστού αγανακτισμένου που τον θεωρεί συνυπεύθυνο στον εκφυλισμό : «Συμμετέχοντας ο ίδιος σε κάθε είδους λαμογιά, απάτη, κομπίνα. Καταπατώντας αιγιαλούς, δάση, βουνά, χείμαρρους, τα πάντα. Καλύπτοντας ακάλυπτους κλπ. Κλέβοντας όσα μπορούσε περισσότερο το κράτος».

Ο Άρης Μαραγκόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Έχει εκδώσει περισσότερα από δέκα βιβλία πεζογραφίας και κριτικής και ισάριθμες μεταφράσεις από τα γαλλικά και τα αγγλικά. Γράφει κριτική σε θέματα κουλτούρας, ιδεών και πολιτισμού στον έντυπο και στον ηλεκτρονικό Τύπο.

Ιδρυτικό στέλεχος των εκδόσεων Τόπος, όπου και διευθύνει το Τμήμα Λογοτεχνίας. Μερικά από τα πιο γνωστά του βιβλία «Ulysses, Οδηγός Ανάγνωσης» (Οδυσσέας του Τζέϊμς Τζόϋς), «Oι Ωραίες Ημέρες του Βενιαμίν Σανιδόπουλου», «Τα Δεδομένα της Ζωής μας», «Αγάπη, Κήποι, Αχαριστία», «Διαφθορείς, Εραστές, Παραβάτες», «True Love». Τελευταία του μυθιστορήματα είναι οι πολιτικές μυθοπλασίες «Η μανία με την Άνοιξη» και «Το χαστουκόδεντρο».

Σε 158 σελίδες του βιβλίου του «Πεδία αφύλακτα» αναδύεται ένας συγγραφέας – ιδεολόγος της μόρφωσης. Τα κείμενα του αποπνέουν γνώση, αγωνία, σαρκασμό, καυστικότητα, αυστηρότητα, οργή, ουτοπία, στοχασμό, δημιουργική απελπισία, πολεμική πίστη. Ίσως γι΄αυτό να λείπει έστω και το μικρό χαμόγελο…

Πηγή: ΑΜΠΕ




Σχετικά Videos