Μετά το θάνατο της αδερφής της, η Flora ανέλαβε να μεγαλώσει τις τρεις ανιψιές της σε ένα μικρό χωριό της Ισπανίας. Τώρα που οι τρεις ανιψιές της μεγάλωσαν και έχουν φύγει από το σπίτι, θέλουν να στείλουν τη θεία τους στον οίκο ευγηρίας που δουλεύει η μία από αυτές, για να μην έχουν το βάρος της φροντίδας της θείας τους. Όμως, η πεισματάρα 72χρονη Flora δε θέλει να εγκαταλείψει το σπίτι της συλλαμβάνει ένα σχέδιο εκδίκησης. Αποφασίζει να τις αποκληρώσει και να αφήσει όλη την περουσία της στην Purita, την πιστή γυναίκα που τη βοηθά στις δουλειές του σπιτιού. Και για να σιγουρέψει την απόφασή της, η Flora αποφασίζει να παντρευτεί την Purita.

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Βάζοντας στο μικροσκόπιο τα ήθη της ισπανικής επαρχίας, ο Miguel Albaladejo, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του «Ευτυχώς Που Είμαι Γυναίκα» (ή «Γεννημένες Για Να Υποφέρουν», όπως μεταφράζεται ο πρωτότυπος τίτλος), στήνει μια γλυκόπικρη και καλοπροαίρετη κομεντί που, όμως, αποδεικνύεται άνιση ως προς τα μέρη της. Ενώ η ταινία ξεκινά δυναμικά και με πολλή όρεξη να σατιρίσει καταστάσεις, με αποκορύφωση το θαρραλέο εύρημα του γάμου των δύο γυναικών, καταλήγει σα μια μελοδραματική φούσκα τηλεοπτικών καταβολών που μακρυγορεί χωρίς ιδιαίτερο λόγο και θα έπρεπε να είχε τελειώσει τουλάχιστον μισή ώρα νωρίτερα. Ο Albaladejo, παρόλο που δείχνει ότι έχει μια εμπειρία στην αφήγηση και το χειρισμό των χαρακτήρων του, δεν παραμένει συνεπής μέχρι το τέλος και καταλήγει να ανακυκλώνεται τόσο θεματικά όσο και σκηνοθετικά, χάνοντας την ευκαιρία να κάνει μια συμπαγή κομεντί που να έχει κάτι να πει πέρα από τα συνηθισμένα.

Σκηνοθεσία: Miguel Albaladejo

Παίζουν: Petra Martínez, Adriana Ozores, Malena Alterio, Marta Fernández Muro