Ποιήματα από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου

Ποιήματα από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Παπανικολάου
"Αποκλίνον άστυ" τιτλοφορεί το έβδομο ποιητικό του βιβλίο ο Μιχάλης Παπανικολάου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φίλντισι.

Όπως σημειώνει στον πρόλογο ο κορυφαίος μελετητής και ποιητής του υπερρεαλισμού Νάνος Βαλαωρίτης, ο Μιχάλης Παπανικολάου, γράφοντας από καιρό στη γλώσσα του νεοσυμβολισμού σε ελεύθερο στίχο, κινεί το πρόβλημα του χρόνου πίσω και μπροστά για να διαπιστώσει ότι φιλοσοφικά δεν υπάρχει χρόνος άλλος από αυτόν της εμπειρίας.

Στα καινούργια του ποιήματα ο χρόνος κυλάει ασταμάτητα, γεμάτος πόνο, θλίψη και μελαγχολία, σ΄ ένα συναισθηματικό και αυτοβιογραφικό ποτάμι όπου όλα παρασύρονται, εμπειρίες, σκηνές, αναμνήσεις και περιγραφές από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.

"Στα ποιήματα αυτά το όνειρο ενός καλύτερου αύριο μοιάζει να απομακρύνεται, καθώς με πίκρα διαπιστώνει αλλαγμένες νοοτροπίες, αλλά και μια απουσία ιδεολογιών με πολύ λίγα διαλείμματα χαράς".

Από τα ποιήματα που ξεχωρίζουν είναι η "Βιογραφία":

Παιδί αρρώστησα από πείνα και τρόμο/ Σαν πέρασε το κακό/ με μια ρόδα ποδηλάτου που κύλαγε στη κατηφόρα/ άλλαζα περήφανος τις εποχές πάνω στη γη/ Όμως πίσω από τον θρίαμβο μετεωρίζετο το κλάμα του πουλιού με τη σπασμένη φτερούγα/ Έτσι περνούσανε τα χρόνια/ παρατηρώντας πέρα από τον κόσμο/ τα κύματα να έρχονται/ κάτω από το αρχαίο σύννεφο/ με το φόβο των Μήδων./ Έφηβος έζησα το όνειρο στις αρχαίες πέτρες/ μιας βουλιαγμένης στο πέλαγος πολιτείας/ κοιτάζοντας εκστατικός/ το αντιφέγγισμα των αστεριών /(…) / Άντρας πια /εξιχνιάζοντας την πόλη/ περιπλανήθηκα στις καλαμιές του Ευρώτα/ στο μυστήριο των Δελφών (…) Γεννηθήκαμε από υπολείμματα πεθαμένων ουράνιων σωμάτων/ γι αυτό κι εγώ σήμερα θέλω να πεθάνω/ στα κύματα/ με τα μάτια στραμμένα στον ουρανό/ εκεί που οι ελληνικές πόλεις/ διαχέουν στον αέρα/ μοιρολόγια ηπειρώτικα/ και τραγούδια λαϊκά.

Ο Μιχάλης Παπανικολάου γεννήθηκε στον Πύργο "από γονείς μικροαστούς", όπως γράφει. Παράτησε την Ιατρική Αθηνών στον τρίτο χρόνο, για να σπουδάσει θέατρο και κινηματογράφο. Δούλεψε στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο.

Ιδρυτικό μέλος θεατρικών σχημάτων και θεάτρων στην περιφέρεια Αττικής και ιδρυτικό στέλεχος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης. Έγραψε θεατρικά έργα, σενάρια, διηγήματα, ποιήματα και στίχους τραγουδιών.

Από τα πιο γνωστά τραγούδια του είναι το "Που να χωρέσει τ’ όνειρο" σε μουσική Χρήστου Λεοντή και ερμηνεία Βαγγέλη Περπινιάδη και το "Είχε και κείνος μιαν αγάπη" σε μουσική και ερμηνεία Γρηγόρη Μπιθικώτση. Έχει ένα γιο και ζει στην Αθήνα.

Τα ποιήματα του "αποκλίνοντος άστεως" απαρτίζουν μια ρεαλιστική πόλη με οδοδείκτες συμβόλων για μια έξοδο στη λύτρωση, αλλά οι δρόμοι κλειστοί…

Πηγή: ΑΜΠΕ

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software