Τρία αδέρφια στη σημερινή Αθήνα, διαφωνούν για το αν θα πρέπει να πουλήσουν το πατρικό τους. Μέσα από αυτή την τριβή θα καταφέρουν, για πρώτη φορά ίσως, να επικοινωνήσουν ουσιαστικά μεταξύ τους και να νοιαστούν ο ένας για τον άλλο.

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η Μαργαρίτα Μαντά, στην πρώτη της μεγάλου μήκους απόπειρα, προσπαθεί να κινηθεί σε δύο επίπεδα. Αφενός να περιγράψει τις σχέσεις των τριών αδερφιών και αφετέρου να τους τοποθετήσει ως άτομα στην Αθήνα του σήμερα, μια πόλη που η σκηνοθέτις βρίσκει ανυπόφορη, χυδαία και καταπιεστική. Αν βρισκόμασταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η «Χρυσόσκονη» πιθανώς να είχε πετύχει το στόχο της και στα δύο επίπεδα, τόσο κινηματογραφικά, όσο και σημειολογικά. Σήμερα, όμως, η σκηνοθετική προσέγγιση της Μαντά, που υπογράφει και το σενάριο, φαντάζει αρκετά ξεπερασμένη και προφανής στην οπτική της, επηρρεάζοντας παράλληλα τον αφηγηματικό ρυθμό και τις ερμηνείες (από τους κατα τ’ άλλα καλούς ηθοποιούς) και αφήνοντας μια στυφή επίγευση που δεν αρμόζει στη σύγχρονη ματιά που επιθυμεί να υιοθετήσει η δημιουργός.

Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Μαντά

Παίζουν: Μάνια Παπαδημητρίου, Άννα Μάσχα, Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Δέσποινα Κούρτη