Η ιστορία της Amelia Earhart, της πρώτης γυναίκας πιλότου που διέσχισε πετώντας τον Ατλαντικό, αποτέλεσε σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης και εξαφανίστηκε πετώντας κάπου πάνω από τον Ειρηνικό, στην προσπάθειά της να κάνει το γύρο του κόσμου.

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Με εξαίρεση κάποιες ταινίες της που έκαναν το γύρο του κόσμου και απέσπασαν θετικά σχόλια από κοινό και κριτικούς (όπως ο «Γάμος Των Μουσώνων» ή το παλαιότερο «Salaam Bombay!»), η ινδή σκηνοθέτρια Mira Nair έχει να επιδείξει κυρίως μια σειρά από μέτριες και κακές ταινίες. Η τελευταία της ταινία, «Αμέλια», σίγουρα βρίσκεται ανάμεσα στις τελευταίες, παρά την οσκαρικών προδιαγραφών σύνθεσή της. Με πλούσια παραγωγή, μια αληθινή ιστορία με δραματικό τέλος και την κάτοχο δύο Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου Hilary Swank στον ομώνυμο ρόλο, η βιογραφία της πρώτης γυναίκας πιλότου που πέρασε τον Ατλαντικό το 1932 θα μπορούσε να αποτελέσει μια ιδανική αφορμή για ένα ψυχολογικό πορτραίτο της Earhart ή για να σχολιαστούν οι κοινωνικές και πολιτικές παράμετροι της ζωής μιας πρωτο-φεμινιστικής ιστορικής προσωπικότητας. Δυστυχώς, η Nair παραδίδει μια επιφανειακή, καλλιγραφική και εντελώς επίπεδη ταινία που σύντομα καταντά επίπονα βαρετή, παίρνοντας στο λαιμό της και τις όποιες ευκαιρίες είχαν οι ηθοποιοί της για ν’ αναδειχτούν μέσα από τις ερμηνείες τους.

Σκηνοθεσία: Mira Nair

Παίζουν: Hilary Swank, Richard Gere, Ewan McGregor, Christopher Eccleston