Το Δεκέμβριο του 1937, ο ιαπωνικός στρατός εισέβαλε στην τότε πρωτεύουσα της Κίνας, Νανκίνγκ, σφάζοντας και εκτελώντας πάνω από 300.000 κατοίκους, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, και βιάζοντας αμέτρητες γυναίκες. Ήταν τέτοιο το μένος και οι ακρότητες των Ιαπώνων που η συγκεκριμένη εισβολή έμεινε στην ιστορία ως «Ο Βιασμός Της Νανκίνγκ» και αποτελεί μέχρι και σήμερα ανοιχτή πληγή για τις σχέσεις των δύο κρατών.

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η τρίτη ταινία του Κινέζου Lu Chuan επιτίθεται στις αισθήσεις του θεατή με κάθε τρόπο, αλλά είναι σίγουρο ότι θα ανταμείψει αυτούς που θα βρουν το θάρρος και το γερό στομάχι για να την παρακολουθήσουν μέχρι το τέλος. Από τη μια, ο κινέζος σκηνοθέτης εξιστορεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια και ανατριχιαστική ακρίβεια τις βαρβαρότητες του ιαπωνικού στρατού κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Νανκίνγκ, βαρβαρότητες που αγγίζουν (αν δεν ξεπερνούν σε σημεία) τις απάνθρωπες καταστάσεις στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Γ’ Ράιχ. Από την άλλη, η «Πόλη Της Ζωής Και Του Θανάτου» είναι ένα εξαίρετο αντιπολεμικό ποίημα, που χρησιμοποιεί την αριστοτεχνική ασπρόμαυρη φωτογραφία, τη στοιχειωτική σκηνογραφία και την ονειρική, θα μπορούσε να πει κανείς, αποσπασματική αφήγηση για να θρηνήσει για τα δεινά του πολέμου και το κτήνος που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος. Ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους, ο Lu Chuan βρίσκει την ιδανική σκηνοθετική ισορροπία, προσφέροντάς μας μια από τις δυνατότερες κινηματογραφικές εμπειρίες της χρονιάς.

Σκηνοθεσία: Lu Chuan

Παίζουν: Liu Ye, Gao Yuanyuan, Hideo Nakaizumi, Fan Wei, Jiang Yiyan, Qin Lan