Περί (120) δόσεων

Περί (120) δόσεων

Της Πόλυς Βλάση *


Οι 120 δόσεις που είναι στην επικαιρότητα, αλλά και όλων των άλλων δόσεων ως μέτρο ανακούφισης των πολιτών, δεν συνιστούν πανάκεια. Μόνο υπό προϋποθέσεις μπορεί ένας τέτοιος διακανονισμός να βοηθήσει κάποιον φορολογούμενο.

Και δυστυχώς η βασική προϋπόθεση σύμφωνα με τη σχολή σκέψης των τωρινών αρχόντων είναι... να έχει λεφτά! Τη στιγμή που το μέτρο έχει κριθεί απαραίτητο για ανθρώπους που.. δεν έχουν λεφτά!

Η σημερινή κυβέρνηση βγήκε με το μόττο «οι άνθρωποι πάνω από τους αριθμούς».

Έπεισε τους ψηφοφόρους ότι μπορούν τα νούμερα να σταθούν ασήμαντα μπροστά στις ανάγκες των ανθρώπων. Αλλά τα νούμερα είναι ένα εργαλείο, απαραίτητο, για να μετράμε τις καταστάσεις.

Είναι απαραίτητα για να φτιάξουμε έναν προϋπολογισμό, συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού μας προϋπολογισμού. Όσοι λοιπόν χρησιμοποιούν αυτό το μόττο απλώς λαϊκίζουν, παραπλανούν τους πολίτες και τους εκμεταλλεύονται για δικό τους όφελος!

Όταν το εισόδημά μας (σε ετήσια βάση το μετράμε πάντα) δεν αρκεί για να πληρώσουμε μια υποχρέωσή μας τότε ή την περικόπτουμε, αν έχουμε αυτήν την πολυτέλεια και δεν πρόκειται π.χ. για το ρεύμα, ή προσπαθούμε να αυξήσουμε το εισόδημά μας για να την καλύψουμε.

Αν δεν είναι εφικτό τίποτα από τα δύο τότε μοιραία δεν μπορούμε να την πληρώσουμε και συσσωρεύεται δημιουργώντας ένα χρέος. Το να ελπίζουμε ότι θα αλλάξει κάτι στο μέλλον από θαύμα ή να φαντασιωνόμαστε λεφτόδεντρα είναι επιεικώς ανώριμη στάση.

Όταν το χρέος μας αυξάνεται όχι μόνο από τις απλήρωτες οφειλές αλλά και από τόκους πάνω σε αυτές τις οφειλές, τότε αργά ή γρήγορα η κατάσταση ξεφεύγει εκτός ελέγχου με αποτέλεσμα την χρεοκοπία.

Και επειδή δεν κλείνουν τα νοικοκυριά με τον τρόπο που κλείνουν οι εταιρείες, υπάρχει ανάγκη να βρεθεί ρεαλιστική λύση. Μια λύση που να δώσει σε κάθε πολίτη τη δυνατότητα να φέρει βόλτα τα οικονομικά του και να αρχίσει να ζει αξιοπρεπώς, όχι απλώς να του δώσει μια αίσθηση «ανακούφισης», που είναι αμφίβολο μέχρι πότε θα κρατήσει αυτή η αίσθηση.

Οι 120 δόσεις είναι μια δέσμευση για 10 χρόνια! Είναι κάτι που μειώνει το εισόδημά μας κατά το ποσό της δόσης, κάθε μήνα, για 10 χρόνια.

Για να μετρήσουμε λοιπόν αν μας «ανακουφίζει» η ρύθμιση των 120 δόσεων αρκεί να σκεφτούμε αν στο τέλος κάθε μήνα, μας περισσεύουν τα χρήματα της δόσης που μας προσφέρει η κυβέρνηση; Διότι αν αντί να μας περισσεύει αυτό το ποσό, τις περισσότερες φορές μας λείπει, τότε οι δόσεις αυτές δεν μπορούν να μας βοηθήσουν καθόλου αλλά μόνο να μας φέρουν σε ακόμη πιο δυσμενή θέση! Και μάλιστα σε βάθος χρόνου μιας δεκαετίας!

Αν το Κράτος θέλει να βοηθήσει τους Πολίτες με την αποπληρωμή χρεών τους προς αυτό (προς το Κράτος), το πρώτο που οφείλει να κάνει είναι να διαγράψει τους τόκους που έχουν κάνει το χρέος μη διαχειρίσιμο. Όλους!

Διότι άλλωστε όταν το Κράτος χρωστάει σε έναν Πολίτη, όοοοοταν τελικά του επιστρέψει τα χρήματα, αυτά είναι άτοκα, πάντα.

Αυτή η ισονομία λοιπόν είναι η απαρχή του σεβασμού προς του Πολίτες. Και είναι κάτι που μπορεί να γίνει σήμερα χωρίς κανένα κόστος. (και δεν θα αναλύσω τον άλλον λαϊκισμό πάνω στον οποίο έχτισε το αφήγημά της η σημερινή κυβέρνηση περί «τοκογλύφων» εταίρων μας, οι οποίοι μας δάνειζαν με επιτόκιο μόλις 1% όταν τώρα οι 120 δόσεις έχουν επιτόκιο 4%!)

Το επόμενο που έχει να κάνει το Κράτος αν θέλει να βοηθήσει τους Πολίτες είναι να μετρήσει αν υπάρχει η δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους, έστω με 120 (ή 1.000.020) δόσεις.

Αν το χρέος αφορά σε Πολίτη που ανήκει σε ευπαθή ομάδα, σύμφωνα με μετρήσιμα οικονομικά κριτήρια, τότε είτε θα πρέπει οι δόσεις να ξεκινήσουν όταν η οικονομική του κατάσταση βελτιωθεί είτε ακόμη και να διαγραφεί το χρέος του πλήρως, μέσω προσωπικής χρεοκοπίας. Αυτό συνιστά κοινωνική πολιτική, όλα τα άλλα είναι σκέτη κοροϊδία!

Ξεκινήστε λοιπόν βάζοντας κάτω τα οικονομικά σας. Μετρήστε εισοδήματα σε μηνιαία βάση, για όλον τον χρόνο, μαζί με εισφορές, επιδόματα, οτιδήποτε μπαίνει στο οικογενειακό εισόδημα.

Μετά μετρήστε τα έξοδα, σε μηνιαία βάση, για κάθε μήνα του χρόνου, μαζί με λογαριασμούς, πληρωμές φόρων και λογαριασμών που έρχονται μια ή δυο φορές τον χρόνο (π.χ. την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου και την ασφάλειά του), οτιδήποτε τακτικό έξοδο ΚΑΙ ένα ποσό για έκτακτα έξοδα.

Τα έκτακτα έξοδα δεν είναι μια «ατυχία», είναι μες το πρόγραμμα και πρέπει να τα προϋπολογίζουμε. Τέλος, δείτε τι ποσό μηνιαίας δόσης θα μπορούσατε να διαθέσετε για αποπληρωμή παλαιών χρεών.

Μετά αποφασίστε αν σας συμφέρουν οι 120 δόσεις. 


Διαβάστε την προεκλογική συνέντευξη της Πόλυς Βλάση στο nooz.gr


*Η κ. Πόλυ Βλάση είναι Αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας και υποψήφια Ευρωβουλευτής

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software