Μάνα Κατσίφα: Ο Κωνσταντίνος έπεσε όρθιος και περήφανος για τη σημαία

Μάνα Κατσίφα: Ο Κωνσταντίνος έπεσε όρθιος και περήφανος για τη σημαία

Τις δικές της απαντήσεις για την τραγωδία στους Βουλιαράτες δίνει η Βασιλική Κατσίφα, η μητέρα του 35χρονου ομογενούς που βρήκε τραγικό θάνατο ανήμερα της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου από τους επίλεκτους της αλβανικής Αστυνομίας. 

«Έπεσε όρθιος και περήφανος», τονίζει μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», σημειώνοντας  ότι το τραγικό τέλος του μοναχογιού της, της δίνει δύναμη και κουράγιο για τη δύσκολη συνέχεια. 

Τραγική φιγούρα η 65χρονη, επέδειξε αξιοπρέπεια και θάρρος τόσο για την ωμή δολοφονία του παιδιού της όσο και για την πολυήμερη «ομηρία» της σορού του από τις αλβανικές αρχές.

«Έρχεται σπίτι και τον ρωτάω αν τελείωσε με τον στολισμό του χωριού για την 28η Οκτωβρίου. “Ναι. Όλα καλά, μάνα”, μου απαντάει χωρίς τίποτε άλλο. Πάει να φύγει, κατεβαίνει τα σκαλιά, γυρίζει και μου βάζει τον σταυρό του στον λαιμό. “Να είσαι δυνατή”, μου λέει, συμπληρώνοντας να προσέχω τον εαυτό μου. Δεν έδωσα σημασία. Τον σταύρωσα με το χέρι, λέγοντάς του να πάει στο καλό με την ευχή μου. Ήταν πολύ χαρούμενος. Παραξενεύτηκα που δεν πήρε μαζί του τα σημαιάκια που είχε αγοράσει για τα μικρά παιδιά, αλλά σκέφτηκα πως ίσως έρθει να τα πάρει αργότερα». 

«Περισσότεροι από 40 αστυνομικοί μας κύκλωσαν το σπίτι και άρχισαν να φωνάζουν: “Κώστα, Κώστα, παραδώσου”. Τα έχασα. Προτού καταλάβω τι συνέβαινε, κλώτσησαν την πόρτα και μπήκαν μέσα. Μου έβαλαν την κάννη στο κεφάλι ρωτώντας με πού είναι ο γιος μου. Τους λέω: “Τι έγινε; Εξηγήστε μου”. Αντί για απάντηση, ένας αστυνομικός μου δίνει μία με το κοντάκι και πέφτω στον καναπέ. Δεν φοβήθηκα. Είμαι βράχος εγώ. 

Μόνο το παιδί μου σκεφτόμουν, να προλάβει να διαφύγει όπου και εάν ήταν. “Τι έκανε το παιδί;”, τους ξαναρωτάω. Αυτό τους εξόργισε. “Γιατί μιλάς ελληνικά;”, μου λέει ένας άγρια. “Είμαι Ελληνίδα, δεν ξέρω αλβανικά” του απάντησα. Έκαναν το σπίτι άνω κάτω. Μέχρι και το τζάκι γκρέμισαν. “Πειράξτε εμένα και όχι το παιδί μου”, τους έλεγα, και αυτοί χασκογελώντας άνοιγαν το ψυγείο και έτρωγαν ό,τι είχε μέσα. 

Έξι ώρες κράτησε αυτό χωρίς να ξέρουμε τι είχε γίνει το παιδί μας και χωρίς να μπορούμε να επικοινωνήσουμε με οποιονδήποτε. Μας πήραν τα κινητά, κάποια χρήματα και τους σταυρούς του Κωνσταντίνου, τους οποίους μας επέστρεψαν κομμένους. Όλες αυτές τις ώρες πίστευα μέσα μου ότι το παιδί μου θα καταφέρει να φτάσει στα σύνορα και να διαφύγει στην Ελλάδα». 

Διαβάστε: Υπό φωνές και συνθήματα η κηδεία του Κατσίφα στους Βουλιαράτες
Διαβάστε: Έτσι έπεσε νεκρός ο Κατσίφας – Tι λένε οι αλβανικές Αρχές


Το τέλος

«Ο Κωνσταντίνος έφτασε έως την κορυφή και γύρισε πίσω. Θα μπορούσε να διαφύγει. Δεν το έκανε. Έπεσε όρθιος, ως περήφανος Έλληνας, για τα πιστεύω του. Αυτό μου δίνει δύναμη όσο και αν με πονάει ο χαμός του. Τον κλαίω και τον μοιρολογώ, αλλά ο λεβέντης μου, μού δίνει δύναμη. Είμαι περήφανη για το παιδί μου. Ο,τι και να έκανε πάντα ήμουν κοντά του. Πάντα ήμουν στο πλευρό του και πάντα πηγαίναμε μαζί. 

Οι Αλβανοί δεν χώνεψαν ποτέ τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Πόσα παλικάρια της Χειμάρρας και του Αλίκου έφυγαν έτσι. Όπως ο Αριστοτέλης Γκούμας, του οποίου δολοφόνος σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος. Δεν σκότωσε κανέναν το παιδί μου. Καταδρομέας ήταν. Θα μπορούσε. Δεν το έκανε γιατί πίστευε στον Χριστό. Ήθελε να στείλει μήνυμα με το όπλο».

Διαβάστε: Αλβανία: Στελέχη της ομογένειας ανακρίνονται στο Α.Τ. Αργυροκάστρου


Η αγάπη για την Ελλάδα

«Ο Ελληνισμός ήταν πάντα μέσα στην ψυχή μας. Εμείς το μάθαμε από τους πατεράδες μας και με τη σειρά μας μεταδώσαμε την αγάπη για την πατρίδα στα παιδιά μας, άσχετα αν η Ελλάδα πολλές φορές μας στενοχώρησε. Όλα τα παιδιά μου μεγάλωσαν με ιστορίες για την Ελλάδα, για τους Έλληνες στρατιώτες που ήρθαν στα χώματα αυτά το 1940-1941 και σκοτώθηκαν.

Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε με ιστορίες για τους Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν στα χώματα αυτά για την ελευθερία της πατρίδας. Μαζί πηγαίναμε στο στρατιωτικό κοιμητήριο και ανάβαμε τα κεριά για τα παλικάρια που έπεσαν. Έκλαιγα γι’ αυτά και έλεγα: “Πού είναι οι μανούλες τους”. Είναι ιερός τόπος για εμάς». 

«Όταν επιστρέψαμε, πριν από πέντε χρόνια από την Αθήνα, ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε να στολίζει κάθε εθνική επέτειο το χωριό με ελληνικές σημαίες για να τιμήσει τα παλικάρια που σκοτώθηκαν στον πόλεμο του ’40. Το παιδί μου ήθελε να τιμήσει τα παιδιά της Ελλάδας στολίζοντας στα γαλανόλευκα το χωριό. Αυτό δεν άρεσε στους Αλβανούς. Δεν έκανε κάτι κακό. Έλληνες είμαστε και το χωριό μας είναι αναγνωρισμένο ως μειονοτικό. Δικαίωμά μας είναι να τιμούμε τους ήρωές μας και τη σημαία μας. 

Του έλεγα να προστατεύεται και να μη βάζει πολλές σημαίες. Μου απαντούσε : “Γιατί, μάνα, δεν κάνω τίποτα κακό”. Εμείς ζήσαμε εδώ και ξέραμε το σύστημα. Ο Κωνσταντίνος όχι. Σκεφτόταν και δρούσε ως ελεύθερος Έλληνας και αυτό το πλήρωσε τελικά με τη ζωή του».

Διαβάστε: Αλβανικά ΜΜΕ: Ο Κατσίφας άνοιξε πυρ στον αέρα και προς το μέρος των αλβανών κομάντος
Διαβάστε: Οργάνωση «Ομόνοια»: Ο Κατσίφας εκτελέστηκε


Η σημαία-σύμβολο 

«Την τεράστια ελληνική σημαία την έραψε για το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης τον περασμένο Ιανουάριο. Ξόδεψε ένα μηνιάτικο για να αγοράσει τα υλικά. Αφού την τελείωσε, την απλώσαμε κάτω από το υπόστεγο για να γράψει επάνω: “Μακεδονία Γη Ελληνική”. Μου έλεγε: “Τέντωσε, μάνα, από εδώ. Τέντωσε, μάνα, από εκεί” μέσα στη βροχή. 

Ο πατέρας του μουρμουρούσε δίπλα, αλλά εμείς εκεί να την τελειώσουμε για να προλάβει να φύγει για Θεσσαλονίκη. Του έλεγα “Βάλε ένα νάιλον από κάτω μη λερωθεί το τσιμέντο”. Απαντούσε : “Δεν πειράζει, μάνα. Για τη Μακεδονία και τη Βόρειο Ήπειρο είναι. Να φαίνονται. Τιμή μας”. Τη διπλώσαμε, τη βάλαμε στο σακ βουαγιάζ και έφυγε σφαίρα για τη Θεσσαλονίκη. Ήταν πολύ χαρούμενος. Αγαπούσε πολύ τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες».

«Ο Κωνσταντίνος έτρεχε να βοηθήσει όποιον είχε ανάγκη, με όποιον τρόπο μπορούσε. Όσα μεροκάματα έβγαζε τα ξόδευε για το χωριό. Το σπίτι μας πάντα ήταν ανοιχτό. Όποιος ερχόταν εδώ τον φιλοξενούσε χωρίς δεύτερη κουβέντα. “Το σπίτι είναι μοναστήρι”, μου έλεγε.

Πριν από καιρό γίνονταν πολλές διακοπές ρεύματος στο χωριό. Μίλησε με κάποιους συγχωριανούς και συμφώνησαν να πάνε να διαμαρτυρηθούν στις Αρχές. Δεν τον ακολούθησε τελικά κανείς. Γύρισε σπίτι στεναχωρημένος και μου είπε: “Μάνα, δεν έχουν τα κότσια”, αλλά δεν το έβαζε κάτω». 

Διαβάστε: Ιατροδικαστής για Κατσίφα: Άνοιξε τα χέρια και είπε «σκοτώστε με»


Το παράπονο για τον Τσίπρα

«Γιατί να ταλαιπωρηθεί το παιδί μου νεκρό τόσες μέρες; Ο κ. Αλέξης Τσίπρας δεν έκανε τίποτα. Δεν μας βοήθησε πουθενά, καθόλου. Δεν βρήκε να πει δυο λόγια ανθρώπινα. Τον ψηφίσαμε και τι έκανε; Αυτόν ψηφίσαμε. Του έλεγα “Αλέξη μου, λεβέντη μου, είσαι στο πλευρό μας”. Tώρα δεν βρήκε να πει δυο λόγια…».

Διαβάστε: Φίλης: Αυτόκλητος σωτήρας ο Κατσίφας- Πυροβολούσε στο έδαφος ξένης χώρας


Για τις δηλώσεις Πάγκαλου και Φίλη

«Κύριε Πάγκαλε, θα σας πω δυο λόγια ως μάνα που έχασε το παιδί της. Εσείς φάγατε όλο το χρήμα της Ελλάδας με τους φίλους σας. Ξετινάξατε την Ελλάδα μας. Πώς βγαίνεις στα κανάλια και λες αυτά για τον γιο μου; Είμαστε Έλληνες, κύριε Πάγκαλε και κύριε Φίλη. Δεν ντρέπεστε λιγάκι; Χρεοκοπήσατε την Ελλάδα και βγαίνετε και μιλάτε. Μάθετε λίγο Ιστορία. Είμαστε γνήσιοι Έλληνες και στα χωριά μας δεν έχουμε ούτε έναν Αλβανό».

«Δικαίωση για μένα είναι να μην πάει χαμένη η θυσία του Κωνσταντίνου. Να ξυπνήσουμε οι Βορειοηπειρώτες και να ενδιαφερθούμε για τον τόπο μας και βέβαια να λογοδοτήσουν οι εγκληματίες που του αφαίρεσαν τόσο εύκολα τη ζωή. Να μην κλάψει άλλη μάνα. Να μη χαθούν άλλα παλικάρια. Ωστόσο η Ελλάδα δεν μας στηρίζει κι αυτό είναι το παράπονό μου. Ως πότε θα αφήνει να μας τρώνε οι Αλβανοί, οι Τσάμηδες και οι Τούρκοι;».

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software