Κεντροαριστερά μέσω Πρεσπών

Κεντροαριστερά μέσω Πρεσπών

Γράφει ο Γιάννης Στρατάκης

Οι εξελίξεις στο ΚΙΝ.ΑΛ με την «διαγραφή» Θεοχαρόπουλου, από την Κ.Ο, λόγω της «συμφωνίας των Πρεσπών», οδηγούν σε ουσιαστική διάσπαση την ΔΗΜΑΡ της οποίας ηγείται ο διαγραφείς,  ενώ ταυτόχρονα επανατροφοδοτείται η συζήτηση για τις προοδευτικές δυνάμεις που μπορούν να  κινηθούν για την συγκρότηση μιας ευρείας κεντροαριστερής παράταξης.

Η «στρατηγική» κίνηση της Φώφης Γεννηματά να ανακοινώσει τη διεξαγωγή εκτάκτου συνεδρίου τον Μάρτιο και μάλιστα με συνέδρους εκλεγμένους από τη βάση, με κύριο ζήτημα την ενοποίηση του φορέα, εισάγει αναπόφευκτα το ΚΙΝ.ΑΛ σε ένα νέο κύκλο εσωστρέφειας με απρόβλεπτες εξελίξεις, καθότι αυτές οι διεργασίες έρχονται σε ένα διάστημα υψηλής πύκνωσης του πολιτικού χρόνου.

Σ΄ αυτή, λοιπόν, την εσωστρεφή διαδικασία ευλόγως τίθεται θέμα αν μπορεί να συμμετάσχει η ΔΗΜΑΡ κι αν ναι, ποια ΔΗΜΑΡ, αυτή των 22 που διαφοροποιήθηκαν στην ΚΕ επιτροπή του κόμματος ή αυτή των 29 που στήριξαν την εισήγηση του Προέδρου τους Θ. Θεοχαρόπουλου για υπερψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών;  

Είναι πάντως προφανές ότι  το να συμμετάσχει η «όλη» ΔΗΜΑΡ (για να θυμηθούμε και το όλον ΠΑΣΟΚ) είναι πλέον αδύνατον και ενδεχομένως να δούμε ακόμα μια εσωτερική  μάχη στη ΔΗΜΑΡ για το συνέδριο, καθώς η απόφαση της Κ.Ε του κόμματος, σε προγενέστερο χρόνο, είναι υπέρ της διεξαγωγής συνεδρίου στο ΚΙΝ.ΑΛ για την ενοποίηση του φορέα, όμως, υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων ή θα πρέπει να επαναβεβαιωθεί αυτή η απόφαση ή να διαφοροποιηθεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πληροφορίες αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και να τεθεί θέμα καθαίρεσης του Θ. Θεοχαρόπουλου από την ηγεσία του κόμματος.

Όμως, πέραν του τι θα πράξει συγκροτημένα ή μη η ΔΗΜΑΡ, το βέβαιο είναι ότι δεν μπορεί πλέον να επηρεάσει τις εξελίξεις εντός ΚΙΝ.ΑΛ, πόσο δε μάλλον σε ένα έκτακτο συνέδριο όπου μπορεί να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για το ξεκαθάρισμα «ενδοπασοκικών» ζητημάτων, όπως θα μπορούσε να είναι η αμφισβήτηση της «γραμμής Γεννηματά», ή ακόμα ακόμα και η θέση της Φώφης Γεννηματά στην ηγεσία.

Όλα αυτά με την πιθανότητα οι βουλευτικές εκλογές να γίνουν «ανά πάσα στιγμή» μόνο καταστροφικά μπορεί να είναι για το ΚΙΝ.ΑΛ, με ή χωρίς ΔΗΜΑΡ.

Σίγουρα, λοιπόν, αυτή η εικόνα σε συνδυασμό και τα όσα καταγράφονται στο ΠΟΤΑΜΙ οδηγεί τις κεντρώες, σοσιαλιστικές και αριστερές (ανανεωτικές, μεταρρυθμιστικές κ.ά) δυνάμεις, σε ένα δρόμο συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου με σαφή οριοθέτηση από την  «δεξιά» αντίληψη και δράση.

Οι εξελίξεις και ιδίως με τον πολιτικό αυτοχειριασμό του ΚΙΝΑΛ, σαφώς και ευνοούν τον Αλέξη Τσίπρα καθώς του δίνεται η ευκαιρία, να ισχυροποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ώς την μόνη κεντροαριστερή δύναμη, σε μια οιονεί διπολική σύγκρουση το επόμενο διάστημα. Αυτό βεβαίως θα κριθεί από το προσκλητήριο που θα απευθύνει σε όλες αυτές τις δυνάμεις και τον ειλικρινή διάλογο που μπορεί να ξεκινήσει μαζί τους ο κ Τσίπρας, ο οποίος θα πρέπει να επιλύσει μετά την κύρωση της «συμφωνίας των Πρεσπών» και  ζητήματα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Μια προσπάθεια δύσκολη, καθώς δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τον πιεστικό χρόνο, αλλά και το ότι  οι «συγκρούσεις» στην Αριστερά είναι σκληρές, όπως δύσκολες είναι και οι συμμαχίες, καθώς τα ιδεολογικά κελύφη είναι ιδιαιτέρως ισχυρά, πόσο δε μάλλον σε μια εποχή που η κρίση έχει ανοίξει βαθιές και δυσεπούλωτες πληγές και έχει αποθέσει βαρύ φορτίο στην κοινωνία.

Όμως ίσως είναι και η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα πρόκληση για τον Αλέξη Τσίπρα, να μπορέσει δηλαδή να ενώσει τις προοδευτικές δυνάμεις και αυτό το γνωρίζει, όπως  γνωρίζει πολύ καλά, πως και το δικό του πολιτικό μέλλον περνά μέσα από αυτή την διαδικασία. Δύσκολο μεν αλλά όχι αδύνατο, όπως δείχνει η νεώτερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας.

 

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software