Γιατί ο Μητσοτάκης φοβάται ένα ντιμπέιτ με Τσίπρα

Γιατί ο Μητσοτάκης φοβάται ένα ντιμπέιτ με Τσίπρα

Είναι πλέον εμφανής η προσπάθεια της ΝΔ να πείσει ότι είναι αχρείαστη μια τηλεοπτική αναμέτρηση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον Πρόεδρο της Αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς όπως υποστηρίζουν το καλύτερο ντιμπέιτ είναι εντός της Βουλής, με τον θεσμικό τρόπο που προβλέπει το κοινοβουλευτικό μας σύστημα.

Ορθό το επιχείρημα, όχι όμως και πειστικό.

Θα μπορούσε να είναι και πειστικό, αν οι μέχρι σήμερα αναμετρήσεις Τσίπρα - Μητσοτάκη στη Βουλή έδειχναν ότι ο Πρόεδρος της ΝΔ κερδίζει τις εντυπώσεις από αυτές τις κοινοβουλευτικές μάχες.

Όμως συμβαίνει το αντίθετο, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεχτεί φαρμακερά σχόλια ακόμα και από πρώην πρόεδρο του κόμματός του για αυτές τις αντιπαραθέσεις με τον Πρωθυπουργό.

Το μόνο που έχει σίγουρο στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης είναι το χειροκρότημα των βουλευτών του, όμως όσο παρατεταμένο κι εν είναι, δεν μπορεί να πείσει τους πολίτες - τηλεθεατές μιας τέτοιας αναμέτρησης, αν προηγουμένως δεν τους έχει πείσει ο ομιλητής με τις θέσεις του.

Κατά κοινή ομολογία ο Αλέξης Τσίπρας έχει μια μεγαλύτερη άνεση από το βήμα της Βουλής, καθώς πέραν του συγκροτημένου πολιτικού λόγου, έχει και την ρητορική ικανότητα, ώστε να αντιπαρατεθεί και να επικρατήσει του πολιτικού του αντιπάλου.

Μάλιστα το τελευταίο διάστημα αυτά τα στοιχεία, σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα στο οικονομικό πεδίο, τη σαφή στόχευση και στήριξη του Πρωθυπουργού προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, την κυβερνητική σταθερότητα που εξασφάλισε μέσα στην κρίση και τις συνεχείς στρατηγικές ήττες του κ. Μητσοτάκη, καθιστούν πιο πειστικό τον λόγο του κ. Τσίπρα σε βαθμό που η Βουλή να είναι ένα προνομιακό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης για τον ίδιο.

Τότε, λοιπόν, γιατί ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει την Βουλή;

Προφανείς οι λόγοι.

Μια τηλεοπτική αντιπαράθεση δεν εξασφαλίζει σε κανένα πολιτικό αρχηγό τις ασφαλείς συνθήκες της βουλής, ούτε βεβαίως το εμψυχωτικό χειροκρότημα, αλλά ενώπιος ενωπίω, καλούνται μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές - ψηφοφόρους να ερωτηθούν, να απαντήσουν, να εκτεθούν και να κριθούν.

Κρίνεται η ικανότητα τους, σε οποιοδήποτε τόπο και υπό τις οποιεσδήποτε συνθήκες να μπορούν να αντιμετωπίσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Στις τηλεοπτικές αναμετρήσεις ο τηλεθεατής πέραν από την γνώση και την ετοιμότητα του ερωτώμενου, αξιολογεί σε μεγάλο βαθμό και τη γλώσσα του σώματος...

Για να ανταποκριθεί, λοιπόν, ένας πολιτικός αρχηγός στην πρόκληση ενός ντιμπέιτ πρέπει να έχει, τουλάχιστον, την ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ότι μπορεί.

Ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται λοιπόν ότι δεν διαθέτει την αυτοπεποίθηση που θα του επέτρεπε να αντιμετωπίσει σε ένα τηλεοπτικό πλατό τον Αλέξη Τσίπρα.

Σίγουρα, όμως δεν μπορεί να πει κανείς ότι κ. Μητσοτάκης έχει άγνοια κινδύνου. Αντιθέτως γνωρίζει τον κίνδυνο και προτιμά να αποφύγει τα χειρότερα.

Η έλλειψη, λοιπόν, αυτοπεποίθησης για έναν πολιτικό που διεκδικεί  να κυβερνήσει μια χώρα, είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ.

Τον καθιστά ευάλωτο, με ό,τι αυτό σημαίνει για μια χώρα, για την οποία πρέπει να διαπραγματευτεί, να διατηρήσει την εθνική της κυριαρχία, να δημιουργήσει επωφελείς συμμαχίες, να αντισταθεί σε πιέσεις και να αντιμετωπίσει απειλές.

Αν ο κ. Μητσοτάκης αποφεύγει να αντιμετωπίσει τον Αλέξη Τσίπρα σε μια τηλεοπτική αναμέτρηση, μπορεί να αντιμετωπίσει τους «Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες» στο δρόμο της εξουσίας και της διακυβέρνησης της χώρας;

Μάλλον ο κ. Μητσοτάκης, άθελα του και κρίνοντας εξ ιδίων, μας προϊδέασε για το πως αντιλαμβάνεται την διαπραγμάτευση, με την αναφορά του ότι δήθεν η κυβέρνηση αντάλλαξε την  συμφωνία των Πρεσπών με την μείωση των συντάξεων, κάτι που τον εκθέσει ανεπανόρθωτα στους Ευρωπαίους εταίρους...

Ακόμα και τώρα που υποδέχθηκε τον Βέμπερ στην Αθήνα χρειάστηκε «κοπτοραπτική» για να αφαιρεθούν από τα δελτία τύπου, οι θετικές αναφορές του Ευρωπαίου ομοϊδεάτη του για την Βόρεια Μακεδονία…

Η άρνηση για ντιμπέιτ υπαγορεύεται μόνο από την έλλειψη αυτοπεποίθησης ή και από κάτι χειρότερο;

Ενδεχομένως ναι και να λέγεται ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, γιατί σ' αυτό το πεδίο θα υπάρχει από την μία το αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής πολιτικής και από την άλλη μια ασαφής υποσχεσιολογία ενός σκληρού νεοφιλελεύθερου οικονομικού  μοντέλου.

Ενδεικτικό παράδειγμα, οι σκέψεις του κ. Μητσοτάκη ότι δεν χρειάζεται να περιμένουν οι νέοι το δώρο Χριστουγέννων, την ώρα που στην κυβέρνηση εξετάζουν την επαναφορά της 13ης σύνταξης.

Ο κ. Μητσοτάκης φοβάται μια τηλεοπτική αναμέτρηση με τον κ. Τσίπρα γνωρίζοντας τις «αδυναμίες» του, τις οποίες από ότι φαίνεται φροντίζουν να του τις ενισχύουν από το επικοινωνιακό του επιτελείο, με συμβουλές όπως, «το καλύτερο ντιμπέιτ είναι η αντιπαράθεση στη βουλή».

Επικοινωνιακά γνωρίζουν ότι αυτή η θέση είναι λάθος, όμως προτιμούν το λάθος από ένα Βατερλό που θα δρομολογούσε ραγδαίες εξελίξεις από την επομένη των ευρωεκλογών στην ΝΔ.  

Γιάννης Στρατάκης

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software