Στρατηγικός στόχος η αποδόμηση του Αλέξη Τσίπρα

Στρατηγικός στόχος η αποδόμηση του Αλέξη Τσίπρα

Στις 10 ημέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογικές αναμετρήσεις για τοπική αυτοδιοίκηση και ευρωκοινοβούλιο δεν είναι βέβαιο αν θα παρακολουθήσουμε μια κλιμάκωση της έντονης αντιπαράθεσης κυβέρνησης - αντιπολίτευσης ή μια πιο ουσιαστική προβολή θέσεων, προγραμμάτων και έργου όσον αφορά στο κυβερνητικό κόμμα.

Η αντιπολίτευση και ιδίως η ΝΔ, όπως ήταν αναμενόμενο, ανέβασε τους τόνους της αντιπαράθεσης εκτρέποντάς την, μάλιστα, σε επίπεδα που παραπέμπουν σε εποχές διασυρμού πολιτικών αντιπάλων, όπως την περίοδο του 1989.

Η επιλογή αυτή ήταν αναμενόμενη γιατί οι «προβληματικές» υποσχέσεις Μητσοτάκη δεν μπορούν να πείσουν το πλατύ εκλογικό σώμα κι έτσι το γαλάζιο επιτελείο  επένδυσε στην ανάδειξη και μεγέθυνση κυβερνητικών λαθών και παραλείψεων από την μία και στην κριτική του κυβερνητικού έργου από την άλλη, διαγράφοντας βεβαίως τα έργα και τις ημέρες της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.

Υπάρχει μια καθημερινή προσπάθεια από ΝΔ και ΚΙΝ.ΑΛ να μας πείσουν ότι όλες οι μνημονιακές  καταστροφές σε αυτήν τη χώρα είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και όταν τολμήσει κανείς να αναφερθεί στις δικές τους πράξεις και ευθύνες, μιλούν για προσπάθεια συμψηφισμού. Σε αυτήν τη γραμμή έχουν ένα μεγάλο σύμμαχο την πλειοψηφία των ΜΜΕ, τα οποία βεβαίως και πρέπει να ελέγχουν την εκάστοτε εξουσία, όμως αυτή την περίοδο έχουν υποκαταστήσει ουσιαστικά την αντιπολίτευση και διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι αρκετοί δημοσιογράφοι και τηλεπερσόνες έχουν ενταχθεί στα ψηφοδέλτια της ΝΔ και μάλιστα ορισμένοι εξ αυτών, κατά έναν απαράδεκτο τρόπο εξακολουθούν να εμφανίζονται ως δημοσιογράφοι στην τηλεόραση, ενώ παράλληλα διεξάγουν τον προεκλογικό τους αγώνα, υπό το νομιμοφανές και άρα κατ εκείνους ηθικό, ότι η υποψηφιότητα τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως από το κόμμα.

Όμως, αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς «δια γυμνού οφθαλμού» είναι ότι  βασικός στόχος της αντιπολιτευτικής τακτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να πλήξει προσωπικά και σε όλα τα επίπεδα τον μεγάλο του αντίπαλο Αλέξη Τσίπρα με τον οποίο δεν τολμά να αντιπαρατεθεί ενώπιος ενωπίω, υπό το βαρύγδουπο,  ότι η αντιπαράθεση γίνεται εις τον ναόν της δημοκρατίας, τη Βουλή.

Σε αυτήν την προσπάθεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ως στρατηγικό σύμμαχο το ΚΙΝ. ΑΛ και άλλες αριστερές δυνάμεις που κινούνται απέναντι στην κυβέρνηση. Ουσιαστικά ο κ. Μητσοτάκης αντέγραψε αυτή την τακτική της προσωπικής στόχευσης του Αλέξη Τσίπρα, από τους πρώην συντρόφους του εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ κι ίσως να αποδειχθεί το ολέθριο λάθος της κεντροαριστεράς, γιατί παρά τις διαφορές, υπαρκτές και ουσιαστικές, που υπάρχουν με την κυβερνητική προσπάθεια Τσίπρα, δεν μπορούν να μετατρέπονται, έστω και άθελα τους, σε εργαλείο στα χέρια της Δεξιάς για να πληγεί γενικότερα η Αριστερά.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που η Δεξιά μετέρχεται αυτής της τακτικής. Τηρουμένων των αναλογιών το ίδιο έγινε το 1989 όταν σύσσωμος ο προοδευτικός και αριστερός χώρος βρέθηκε απέναντι στον Ανδρέα Παπανδρέου και μάλιστα  με πιο αιχμηρό κατήγορο, τότε, από τα έδρανα του ειδικού δικαστηρίου έναν αριστερό πρώην σύντροφό του. Τότε ήταν που χάθηκε και η ιστορική ευκαιρία της καθιέρωσης της απλής αναλογικής, όπως είχε προτείνει ο Ανδρέας, με αποτέλεσμα να ανέβει τότε στην εξουσία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έστω και με την 151 ψήφο του Κατσίκη.

Στον ΣΥΡΙΖΑ, διέγνωσαν εγκαίρως αυτή την προσπάθεια Μητσοτάκη για στοχοποίηση του Αλέξη Τσίπρα και δημιούργησαν μια «ασπίδα προστασίας» του Πρωθυπουργού με αποτέλεσμα να κάνει ακόμα πιο λυσσώδη την προσπάθεια των πολιτικών του αντιπάλων.
Αυτό το κλίμα, από την μια πλευρά και τα ΜΜΕ από την άλλη, δεν έχουν ευνοήσει καθόλου την προβολή του κυβερνητικού έργου το οποίο μπορεί να δώσει αποστομωτικές απαντήσεις, ούτε να αναδείξει τις συνεχείς στρατηγικές ήττες που έχει υποστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τις συνεχείς διαψεύσεις του από τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Για παράδειγμα αν σταθούμε μόνο στο τελευταίο οικονομικό πακέτο που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, θα διαπιστώσουμε ότι  δεν έχει γίνει κατανοητό από όλους τους συνταξιούχους, πως το όποιο ποσό λάβουν στις 20 Μαΐου ως 13η σύνταξη, θα το λάβουν και του χρόνου και θα το λαμβάνουν κάθε χρόνο από εδώ και στο εξής και αν κάποιος δεν το εγγυάται αυτό είναι η ΝΔ. Ας εξηγήσουν στο ζευγάρι των χαμηλοσυνταξιούχων ότι από εδώ και πέρα θα μπαίνουν στο σπίτι τους δύο επιπλέον συντάξεις κάθε χρόνο... Ας το κάνουν «λιανά» όσο πιο λιανά μπορούν.

Ακόμα και αυτές οι δέκα ημέρες προεκλογικού αγώνα αρκούν για να κλείσει η κυβέρνηση τα αυτιά της στις προεκλογικές σειρήνες του Μητσοτάκη και να αποδείξει ότι υπάρχει  σαφής διαφορά ανάμεσα στην πολιτική ΣΥΡΙΖΑ και το νεοφιλελεύθερο «ευαγγέλιο» της ΝΔ, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, στα οποία τον οδήγησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ,  ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας μπορούν να πορευτούν με πολιτικό ρεαλισμό και ότι πάνω απ όλα  ότι ο πολιτικός πολιτισμός είναι στοιχείο του ηθικού πλεονεκτήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τσίπρας όσο προβάλλει ως ηγέτης της κεντροαριστεράς που αρχίζει να υλοποιεί την μεταμνημονιακή του πολιτική θα δέχεται τα δεξιά βέλη, μα το χειρότερο θα είναι το πλαγιοκόπημα που θα δέχεται από προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις. Να δούμε αν θα μείνει κλειστή η κερκόπορτα…     

Γιάννης Στρατάκης

 

 

 

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software