Τί μαθαίνουν τα ζώα στην κόρη μου... χωρίς λέξεις!

Τί μαθαίνουν τα ζώα στην κόρη μου... χωρίς λέξεις!

*Της Ρενάτας Γρυπάρη, Ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)


Έχουν γραφτεί πολλά άρθρα και έχουν δημοσιευθεί πολλές επιστημονικές μελέτες για τα πλεονεκτήματα του να μεγαλώνει ένα παιδί με κατοικίδια.

Άλλο ένα ανιαρό, θεωρητικό άρθρο, επομένως, δεν θα έκανε τη διαφορά.

Γι' αυτό κι εγώ προτίμησα να γράψω την δική μου προσωπική εμπειρία, για το πώς η δική μου κόρη μεγαλώνει τα ζώα και τί μαθαίνει από αυτά καθημερινά.

Ένα άρθρο από την οπτική γωνία μιας μαμάς, που μεγαλώνει ένα παιδί με τέσσερις σκύλους (οι δύο εκ των οποίων είναι αναπηράκια) και πέντε γάτες, σε ένα απλό, μικρό διαμέρισμα χωρίς αυλή και κήπο...

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος έψαχνα γυναικολόγο σε δημόσιο νοσοκομείο (το οποίο προτιμώ για πολλούς λόγους).

Πήγαμε στο "Έλενα" και βρήκαμε έναν, ο οποίος μεταξύ άλλων στον μονόλογό του για το τί πρέπει να προσέχω, ανέφερε και το εξής: "Προς θεού, όχι γάτες".

Φυσικά και δεν μας ξαναείδε ποτέ...

Διότι δεν υπήρχε περίπτωση να εμπιστευτώ έναν "ειδικό", ο οποίος δεν έχει την στοιχειώδη γνώση σχετικά με τη γάτα και το τοξόπλασμα και μεταδίδει παραπληροφόρηση και φόβο. Τελικά βρήκαμε μια υπέροχη γυναικολόγο-μαιευτήρα στο «Αττικόν».

Πάει αυτό.

Είμαι ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων. Που σημαίνει ότι έρχομαι σε επαφή με σκύλους που χοροπηδούν πάνω μου, που δαγκώνουν, που γρατζουνάνε, που, που, που...

Εργαζόμουν κανονικά μέχρι την μέρα που γέννησα!

Οι σκύλοι συνέχιζαν φυσικά να κάνουν αυτά που κάνουν, χωρίς να υποστώ τον παραμικρό κίνδυνο. Ακόμα και δάγκωμα από σκύλο με επιληψία δέχτηκα... Δεν έπαθα απολύτως τίποτα.

Πάει και αυτό.

Γεννιέται η κόρη μας και την φέρνουμε από το μαιευτήριο στο σπίτι και το πρώτο πράγμα που έγινε ήταν οι σκύλοι να "πέσουν πάνω της" για να την μυρίσουν και να την γλείψουν.

Οι γάτες δε, άρχισαν να χαϊδεύονται πάνω της. Ω, ναι, με όλο τους το τρίχωμα (και δεν έχουν και λίγο να πεις).

Από την πρώτη ημέρα δεν περιορίσαμε κανένα ζώο, δεν κλείσαμε κανένα στο μπαλκόνι, δεν κλείσαμε πόρτες και δεν αποτρέψαμε κανένα από το να κοιμάται μαζί της.

Οι γάτες μάλιστα έβρισκαν πολύ βολικό το λίκνο και άραζαν με τις ώρες στα πόδια της μικρής.

Όσο μεγαλώνει η κόρη μου, έχει αναπτύξει έναν υπέροχο δεσμό μαζί τους, κυρίως με τις γάτες, (είμαστε γατούδες, τί να κάνουμε;): τα αγκαλιάζει όλη την ώρα, κάθεται στα γόνατα (πέφτει στο επίπεδό τους) και τους μιλάει, χαϊδεύει πάντα μια γάτα την ώρα που θηλάζει (ή έχει μια να χαϊδεύεται πάνω της εκείνη την στιγμή), έχει μια γάτα στο δισκάκι την ώρα που τρώει στο καρεκλάκι φαγητού, άλλες δύο στο κρεβάτι όταν κοιμάται και παντού ζώα, όπου κι αν κοιτάξει...

Απίστευτο επίσης είναι το γεγονός ότι όταν αρχίζει να κλαίει για κάποιο λόγο, πάντα έρχεται μια γάτα στο δωμάτιο που βρίσκεται και αρχίζει να χαϊδεύεται πάνω της, με αποτέλεσμα όσο γοερό κι αν είναι το κλάμα, να σταματάει και να αρχίζει να χαϊδεύει κι εκείνη με την σειρά της τη γάτα και στη συνέχεια να χαμογελάει.

Αυτή είναι η μοναδική θεραπευτική ιδιότητα των ζώων...

Σίγουρα, ΔΕΝ ζει σε ένα πεντακάθαρο σπίτι, ΔΕΝ έχει την αποκλειστική προσοχή και αγάπη μας (διότι τα μοιράζεται με τα τετράποδα αδέλφια της), ΔΕΝ ζει σε ένα σπίτι μαυσωλείο, όπου δεν ακούγεται ο παραμικρός θόρυβος, ΔΕΝ έχει όλα τα παιχνίδια της άθικτα διότι όλο και κάποιος σκύλος θα έχει μασουλήσει κάτι και εμείς ΔΕΝ μπορούμε να παραγγείλουμε απ' έξω χωρίς να παρακαλέσουμε τον ντελιβερά να μας τηλεφωνήσει όταν φτάσει και να μην χτυπήσει κουδούνι διότι θα αρχίσουν τα γαβγίσματα...

Η κόρη μας, όμως, μαθαίνει να:

1) Σέβεται: Όταν έπαιρνε την τροφή των γατών μέσα από το μπολ τους (για να τη φάει...), της έμαθα ότι δεν πρέπει να το κάνει, γιατί αυτό το φαγάκι είναι για τις γάτες. Έμαθε, λοιπόν, και τώρα απλώς τις κοιτάει που τρώνε χωρίς να βουτάει την γατοτροφή. Μόλις ξεκίνησε να περπατάει, πήγαινε παντού σε όλο το σπίτι. Όταν ήθελε, λοιπόν, να περάσει από το σημείο που ήταν ξαπλωμένος ένας σκύλος, προσπαθούσε να τοποθετήσει το ποδαράκι της σε σημείο, ώστε να μην πατήσει τα ποδαράκια τους. Καταλάβαινε από μόνη της (δεν χρειάστηκε να την διορθώσω) ότι πρόκειται για ένα άλλο πλάσμα, στο οποίο πρέπει να φερόμαστε με σεβασμό και όχι να απαιτούμε να σηκωθεί ή να του πατάμε τα πόδια, ωσάν να πρόκειται για αντικείμενο.

2) Αγαπά (με ανιδιοτέλεια και όχι με εγωισμό): Κάθε φορά που εμφανίζεται μια γάτα μπροστά της στο σπίτι, την αγκαλιάζει τρυφερά και αρχίζει να γελάει από ευτυχία και να της μιλάει. Την βλέπεις να φωτίζεται όλο το προσωπάκι της. Επειδή έχει εισπράξει αγάπη και θετική ενέργεια από τα ζώα του σπιτιού, το ανταποδίδει. Όταν την γλείφουν ή όταν χοροπηδούν μπροστά της, καταλαβαίνει ότι αυτό είναι εκδήλωση αγάπης.

3) Μοιράζεται: Ποτέ δεν τράβηξε παιχνίδι από το στόμα σκύλου, θεωρώντας ότι της ανήκει. Μάλιστα, αν δει ότι κάποιος σκύλος προτιμάει ένα παιχνίδι της, του το δίνει στο στόμα ή του το πετάει για να παίξουν. Και φυσικά, ακολουθεί ένα τρελό παιχνίδι, με γέλια, τσιρίδες ενθουσιασμού και γαβγίσματα! Μοιράζεται το κρεβάτι της με όσες γάτες θέλουν να κοιμηθούν σε αυτό, μοιράζεται τον καναπέ με γάτες και έναν σκύλο, μοιράζεται ακόμα και το φαΐ της (ότι κρατάει στο χέρι πρώτα το δίνει στα «ζητιανάκια» που την έχουν περιστοιχίσει και μετά τρώει εκείνη), μοιράζεται μαζί τους την φροντίδα και την αστείρευτη αγάπη που έχουμε ως γονείς.

Ως μαμά-κουκουβάγια βρίσκω στην κόρη μου πολλά θετικά στοιχεία.

Αυτό όμως που με κάνει να αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανη για εκείνη είναι ότι αυτό το παιδάκι (θέλω να πιστεύω ότι) θα γίνει ένας ενήλικας, που θα σέβεται τα άλλα πλάσματα (είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για ζώα), θα νοιάζεται και θα φροντίζει τον αδύναμο που θα βρεθεί στο δρόμο του, θα υπερασπίζεται τον ανυπεράσπιστο και θα αγαπά ανιδιοτελώς, όπως ακριβώς της έμαθαν τα ζώα.

Με λίγα λόγια θα γίνει ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση, που θα προσθέσει ένα μικρό έστω λιθαράκι στο να γίνει ο κόσμος μας λίγο πιο ανθρώπινος...

Εάν, λοιπόν, είστε γονείς που θέλετε να δείτε τα παιδιά σας να γίνονται υπεύθυνα, σωστοί άνθρωποι, να νοιάζονται για τους άλλους και κυρίως να είναι ευτυχισμένα, μην τους στερήσετε αυτό το δώρο: να μεγαλώσουν με κατοικίδια.

Πρόκειται για το πιο φθηνό (αν υιοθετήσετε ένα ζωάκι), αλλά τόσο ανεκτίμητο δώρο! Ένα δώρο ζωής!

*Επικοινωνήστε με το NoozPets στο email: pets@nooz.gr

Powered by TUODY Software