Εκατό χρόνια από την ανακήρυξη της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας

Εκατό χρόνια από την ανακήρυξη της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας

Με σειρά αφιερωμάτων και εκδηλώσεων, που κορυφώθηκαν το μεσημέρι της Δευτέρας με τη μεγάλη τελετή στην Κρατική Όπερα της Βιέννης, πλαισιωμένη από την μουσική της ξακουστής Φιλαρμονικής της Βιέννης και παρουσία της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας με επικεφαλής τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, η Αυστρία γιορτάζει την 100η επέτειο της ανακήρυξης της Δημοκρατίας της Αυστρίας (της αρχικά αποκαλούμενης Δημοκρατίας της Αυστρο-Γερμανίας) στις 12 Νοεμβρίου του 1918.

Μία ημέρα νωρίτερα, στις 11 Νοεμβρίου του 1918, με την παραίτηση από τη διακυβέρνηση της χώρας του αυτοκράτορα Καρόλου του Α΄, εγγονού του Φραγκίσκου Ιωσήφ, κατέρρεε και τυπικά η αποκαλούμενη "Αυτοκρατορία του Δούναβη", της δυναστείας δηλαδή των Αψβούργων, που για τέσσερα χρόνια είχε αιματοκυλίσει την Ευρώπη με τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Κάρολος ο Α΄, ο τελευταίος αυτοκράτορας, είχε ανέλθει στο θρόνο μετά το θάνατο του Φραγκίσκου Ιωσήφ στα 1916 στο μέσον του Πολέμου. Ο Κάρολος υπήρξε η τρίτη επιλογή για τη διαδοχή του Φραγκίσκου Ιωσήφ, καθώς ο άμεσος διάδοχος εκείνου, ο γιος του Ροδόλφος, είχε αυτοκτονήσει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες (δράμα του Μάγιερλινγκ με την Ελληνίδα Μαρία Βετσέρα).

Ο κατόπιν αυτού προβλεπόμενος ως διάδοχος, ο πρίγκηπας Φραγκίσκος Φερδινάνδος, δολοφονήθηκε στο Σεράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914 από το Σέρβο φοιτητή Γκαβρίλο Πρίντσιπ, κάτι που αποτέλεσε την αφορμή για τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά την κατάρρευση της Μοναρχίας των Αψβούργων - ως συνέπεια της στρατιωτικής ήττας της στον Πόλεμο και της πολιτικής της απέναντι στις μειονότητες, ιδιαίτερα εκείνες στα Βαλκάνια - η Εθνοσυνέλευση στη Βιέννη ανακήρυξε στις 12 Νοεμβρίου 1918 τη Δημοκρατία της Αυστρο-Γερμανίας, με πρώτο προσωρινό καγκελάριο τον σοσιαλιστή Καρλ Ρένερ, ο οποίος έμελλε να είναι και ο πρώτος πρόεδρος της Δεύτερης Αυστριακής Δημοκρατίας μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Απρίλιο του 1945.

Με τη Συνθήκη του Αγίου Γερμανού (1919) και κατόπιν εκείνη του Τριανόν (1920) επισφραγίσθηκε η διάλυση της διπλής Μοναρχίας και η Αυστρία έχασε μια σειρά εδαφών από τη Βοημία-Μοραβία μέχρι το Νότιο Τιρόλο και την Ουγγαρία που έγινε ανεξάρτητο κράτος. Η Συνθήκη του Αγίου Γερμανού επέβαλε στην Αυστρία την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και της απαγόρευε την ένωσή της με τη Γερμανία.

Αυτή η Πρώτη Αυστριακή Δημοκρατία καταλύθηκε όμως με την επιβολή του αυστροφασιστικού καθεστώτος του καγκελάριου Ένγκελμπερτ Ντόλφους το 1933, που την συμπλήρωσε η εισβολή των στρατευμάτων της χιτλερικής Γερμανίας στις 13 Μαρτίου του 1938 και η προσάρτηση ('Ανσλους) της Αυστρίας στο ναζιστικό Τρίτο Ράιχ.

Έπειτα από την προσάρτηση και για επτά χρόνια, μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αυστρία έπαψε να υπάρχει και αποτέλεσε τμήμα της ναζιστικής Γερμανίας, για να ξαναβρεί την ελευθερία της και μερικώς την ανεξαρτησία της μόνον τον Απρίλιο του 1945, όταν ανακηρύχθηκε η Δεύτερη Δημοκρατία της Αυστρίας.

Την πλήρη εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της η Αυστρία απέκτησε τελικά το Μάιο του 1955, με την αποχώρηση των στρατευμάτων των τεσσάρων συμμαχικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση, Γαλλία, Βρετανία) και την ανακήρυξη της αυστριακής διαρκούς ουδετερότητας.

Σε αντιπροσωπευτική δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε παλιότερα με την ευκαιρία της εφετινής 100ης επετείου από την ίδρυση της Αυστριακής Δημοκρατίας, οι Αυστριακοί στη μεγάλη πλειονότητά τους και σε ποσοστό 65%, εμφανίζονταν να πιστεύουν ότι σε 100 χρόνια η χώρα τους θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμη όπως σήμερα ή σε παρόμοια μορφή.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση, σε ποσοστό 22% οι ερωτηθέντες δεν πιστεύουν καθόλου πως η Αυστρία θα συνεχίσει να υπάρχει στη σημερινή της μορφή και σε αυτούς συγκαταλέγονται κυρίως ηλικιωμένοι και ψηφοφόροι του συγκυβερνώντος ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων.

Ποσοστό 85% των ερωτηθέντων δήλωναν στην δημοσκόπηση πως είναι υπερήφανοι που είναι Αυστριακοί και μόνον σε ποσοστό 10% διατύπωναν διαφορετική άποψη, ενώ σε ποσοστό 62% οι ερωτηθέντες θεωρούσαν πως μέσα στα προηγούμενα 100 χρόνια υπήρξαν θετικά "σκαμπανεβάσματα", και μόνον 20% εκτιμούσαν πως αυτά ήταν αρνητικά.

Ως προς την εποχή, που κατά την άποψή τους υπήρξε για τους ίδιους η καλύτερη, η μεγάλη πλειονότητα ανέφερε τις δεκαετίες του 1970, του 1980 και του 1990, με το υψηλότερο ποσοστό, 72% έως 77%, να συγκεντρώνουν τα 13 χρόνια (1970-1983) της διακυβέρνησης του ιστορικού καγκελάριου της Αυστρίας Σοσιαλδημοκράτη Μπρούνο Κράισκι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software