Η καρδιά του Παρισιού γκρεμίστηκε...

Η καρδιά του Παρισιού γκρεμίστηκε...

Μαζί με τις πληγωμένες στέγες της Παναγίας των Παρισίων που χάθηκαν μέσα στον μαύρο καπνό, η καρδιά του Παρισιού γκρεμίστηκε το βράδυ της Δευτέρας. Ο καθεδρικός ναός που υμνήθηκε από τον Βίκτορ  Ουγκό, ένας από τους μεγαλύτερους του δυτικού κόσμου, είναι από την δημιουργία του ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της γαλλικής πρωτεύουσας.

Η συγκίνηση που κατέλαβε τα πλήθη των Παριζιάνων που συγκεντρώθηκαν με δάκρυα στα μάτια στις γέφυρες του Σηκουάνα και σε απόσταση ασφαλείας γύρω από τον ναό, μαρτυρά την ξεχωριστή θέση στις καρδιές των Γάλλων και όχι μόνο, του γνωστού σε όλον τον κόσμο ναού, που περιλαμβάνεται στα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.

Η ανέγερσή του άρχισε τον Μεσαίωνα, στο τέλος του 12ου αιώνα και συνεχίσθηκε επί δύο αιώνες μέχρι το 1345.

Δεσπόζοντας στον παρισινό ουρανό, χαραγμένη στην καρδιά και στην μνήμη των Παριζιάνων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Γαλλίας: η μεγάλη καμπάνα της ανήγγειλε στις 24 Αυγούστου 1944 την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί, ενώ 26 χρόνια μετά εκεί κηδεύτηκε ο αρχηγός της γαλλικής Αντίστασης, ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκολ.

Η Παναγία των Παρισίων θα μείνει χαραγμένη στις σελίδες της γαλλικής λογοτεχνίας και θα εμπνεύσει σειρά λογοτεχνών, τον Ζεράρ ντε Νερβάλ, τον Θεόφιλο Γκοτιέ, τον Σαρλ Πεγκί, τον Λουί Αραγκόν...

Ζωντανεύει ως κεντρικό πρόσωπο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Βίκτορ Ουγκό (1831), μαζί με τον καμπούρη κωδωνοκρούστη Κουασιμόδο, την γοητευτική τσιγγάνα Εσμεράλδα και τον ιερέα Φρολό, την ώρα που ένα σχέδιο κατεδάφισης απειλεί το φθαρμένο οικοδόμημα. Είναι μία έκκληση για την σωτηρία του από τον ποιητή-συγγραφέα που μιλά ως η συνείδηση του γαλλικού έθνους.

Με το πέρασμα του χρόνου κάθε ένας προσθέτει το στοιχείο του στον μνημειακό οικοδόμημα: ένα πρώτο βέλος ανεγέρθηκε στο 1250 για να κατεδαφιστεί πέντε αιώνες αργότερα.

Αλλά το (αμφιλεγόμενο) βέλος που κατέρρευσε χθες ανήκει στον Eugene Viollet-le-Duc, τον αρχιτέκτονα του 19ου αιώνα που αφιέρωσε την ζωή του στη αποκατάσταση μεσαιωνικών μνημείων και επέβαλε στους Παριζιάνους, το 1860, ένα βέλος που εξαφανίστηκε τελείως από την μνήμη τους.

«Είναι η μνήμη του Παρισιού, είναι ένα πέτρινο πλοίο που διασχίζει την ιστορία», είπε χθες την ώρα που οι φλόγες κατέτρωγαν τον ναό ο ιστορικός Fabrice d'Almeida. «Είναι η ψυχή του γαλλικού έθνους που χάνεται, η ίδια η ψυχή της καρδιάς του Παρισιού και της Γαλλίας που χτυπήθηκαν», συμπλήρωσε ο ιστορικός Stephane Bern.

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software